Kasprowy Wierch kolejką

11.07.2018

Kasprowy Wierch to jedno z tych miejsc w Tatrach, które od lat rozpalają wyobraźnię wielu turystów. Dla jednych jest symbolem górskiej przygody, dla innych – jedyną szansą, by bez wielogodzinnej wędrówki znaleźć się wysoko ponad dolinami i poczuć prawdziwy klimat Tatr. Podróż na Kasprowy Wierch kolejką linową to nie tylko wygodny sposób dotarcia na szczyt, ale także wyjątkowe doświadczenie samo w sobie – to jedyna wysokogórska kolej w Polsce, a do tego dostępna dla osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich.

Kasprowy Wierch – bilety online

Bilety online na kolejkę na Kasprowy Wierch kupiliśmy przez pośrednika w postaci biura podróży, jednak obecnie można je bezpośrednio nabyć na stronie Polskich Kolei Linowych www.pkl.pl. Tam również znajdziemy aktualne informacje dotyczące godzin otwarcia kolejki w danym dniu.
Wybierając się na Kasprowy Wierch kolejką linową, konieczny jest wcześniejszy zakup biletów online, aby uniknąć długiego stania w kolejce w popularne dni.
Od niedawna dostępne są bilety ulgowe dla osób z niepełnosprawnych, co jest godne pochwały, szczególnie że ceny biletów nie należą do najniższych.
Należy także pamiętać, aby się ciepło ubrać, ponieważ na szczycie Kasprowego Wierchu temperatura jest przeważnie kilkanaście stopni niższa od temperatury w Zakopanem. Co roku okresowe przeglądy techniczne wyłączają kolej z eksploatacji w maju i listopadzie. Nie kursuje ona również podczas silnego wiatru (powyżej 20 m/s), oblodzenia oraz przy temperaturze spadającej poniżej −28°C.

Jak dojechać do kolejki na Kasprowy Wierch

Dzień, w którym planowaliśmy wjazd kolejką na Kasprowy Wierch, rozpoczął się pochmurną pogodą. Po zjedzeniu pysznego omletu wyruszyliśmy samochodem do Kuźnic, oddalonych od Zakopanego o około 4 kilometry. To właśnie tam znajduje się dolna stacja kolei linowej.
Dzięki posiadaniu Karty Parkingowej Osoby Niepełnosprawnej mogliśmy dojechać pod samą stację. Bez tego dokumentu wjazd prywatnym samochodem jest niemożliwy – wówczas należy skorzystać z busa, taksówki lub zaplanować spacer, jeśli pogoda sprzyja.
Mieliśmy bardzo mało czasu do odjazdu naszego wagonika, przez co wybraliśmy wyjątkowo stromy podjazd dla wózków, prowadzący bezpośrednio do wejścia do budynku stacji. Później okazało się, że wystarczyło zapytać obsługę, aby zostać skierowanym na znacznie łagodniejsze i łatwiejsze podejście.
Spóźniliśmy się kilka minut, jednak nie stanowiło to problemu. Windą przeznaczoną dla osób z niepełnosprawnych zostałem przetransportowany na odpowiedni poziom, skąd wsiadłem do wagonika kolejki.

Wjazd kolejką na Kasprowy Wierch

Pierwsze chwile jazdy kolejką na Kasprowy Wierch były niesamowite. Nigdy wcześniej nie widziałem gór o tak stromych zboczach i szczytach przekraczających 2000 m n.p.m. Mimo że pogoda nie była idealna, bardzo szybko dało się zauważyć piękno i urok tej wyjątkowej podróży.
Mniej więcej w połowie drogi, na Myślenickich Turniach, następuje przesiadka do drugiego wagonika. Ten odcinek trasy jest bardziej stromy - największe przewyższenie wagonika nad terenem wynosi aż 180 metrów. Z prawej strony widać Goryczkowy Kocioł, który zimą funkcjonuje jako stok narciarski. Wagonik przejeżdża nad Doliną Suchą Kasprową i dociera do górnej stacji kolejki, położonej na wysokości 1959 m n.p.m., czyli 26 metrów poniżej wierzchołka Kasprowego Wierchu.
Długość całej trasy kolejki wynosi 4291 metrów, a różnica poziomów to 936 metrów przy średnim nachyleniu 22%. Wagonik porusza się z prędkością 8 m/s (zwalniając do 6 m/s na podporach, których jest sześć) i jednorazowo przewozi maksymalnie 60 osób.
Po dotarciu na szczyt Kasprowego Wierchu (1987 m n.p.m.) przywitał nas deszcz przeplatany krótkimi przejaśnieniami. Dzięki nim mogliśmy podziwiać rozległe widoki oraz zobaczyć najwyżej położone Obserwatorium Meteorologiczne w Polsce. Po około dwóch godzinach zjechaliśmy na dół, tym razem przy rzęsistym deszczu. Następnie wróciliśmy do kwatery na odpoczynek, by zebrać siły na kolejną wycieczkę – tym razem nad Morskie Oko.

Dostępność dla osób niepełnosprawnych Kasprowego Wierchu

Ogólnie jestem zadowolony z poziomu dostosowania kolejki na Kasprowy Wierch do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Sama podróż jest komfortowa i pozbawiona barier architektonicznych. Można jednak poprawić dostępność tej popularnej atrakcji turystycznej poprzez lepsze oznaczenie drogi do wagonika dla osób niepełnosprawnych.
Największym utrudnieniem pozostaje bardzo trudne i nieprzyjazne podłoże po wyjściu z górnej stacji na Kasprowym Wierchu. Poruszanie się tam na wózku inwalidzkim było sporym wyzwaniem i zdecydowanie dalekie od komfortu. Rozwiązaniem mogłaby być odpowiednio przygotowana ścieżka. Niestety, wydaje się, że decydenci nie są jeszcze mentalnie gotowi na takie zmiany, mimo że walory turystyczne tego miejsca z pewnością by na tym nie ucierpiały, a dostępność znacznie by się poprawiła.

Czy warto wjechać kolejką na Kasprowy Wierch

Wjazd kolejką na Kasprowy Wierch to wyjątkowe doświadczenie, które pozwala każdemu – niezależnie od kondycji fizycznej – poczuć magię wysokich Tatr. Dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich jest to często jedyna realna możliwość, by znaleźć się niemal na dwutysięczniku i zobaczyć górskie krajobrazy z zupełnie innej perspektywy.

Mimo pewnych niedociągnięć związanych z infrastrukturą na górze, sama kolejka oraz obsługa zasługują na pozytywną ocenę. Komfort podróży, życzliwość pracowników i dobrze zorganizowany system wjazdu sprawiają, że wycieczka na Kasprowy Wierch może być bezpieczna i satysfakcjonująca także dla osób niepełnosprawnych.

Pozostaje mieć nadzieję, że w przyszłości dostępność szczytu będzie systematycznie poprawiana – zwłaszcza w zakresie nawierzchni i tras spacerowych wokół górnej stacji. Nawet niewielkie zmiany mogłyby znacząco zwiększyć komfort zwiedzania i otworzyć to niezwykłe miejsce dla jeszcze szerszego grona turystów.

Kasprowy Wierch, mimo kapryśnej pogody i drobnych trudności, na długo pozostanie w mojej pamięci. To dowód na to, że góry mogą być bliżej, niż się wydaje, a marzenia o wysokogórskich widokach są w zasięgu ręki – czasem wystarczy tylko wsiąść do wagonika.