EN
DE
Morskie Oko prywatnym autem
Morskie Oko od zawsze zajmowało szczególne miejsce na mapie moich marzeń. To jedno z tych miejsc, które zna się z pocztówek, zdjęć i opowieści, a mimo to rzeczywistość potrafi zaskoczyć. Wyruszając w stronę tego tatrzańskiego jeziora, trudno było nie czuć ekscytacji – każdy kilometr przybliżał mnie do krajobrazu, który od pokoleń zachwyca swoją surowością i spokojem.
Morskie Oko dla niepełnosprawnych
O możliwości wjechania prywatnym autem nad Morskie Oko dowiedziałem się od właścicielki kwatery, którą wynajmowaliśmy w Zakopanem. Zanim jeszcze przyjechałem do Stolicy Polskich Gór, skontaktowałem się z Tatrzańskim Parkiem Narodowym (TPN) i po wypełnieniu wszystkich formalności oraz wpłaceniu 80 zł uzyskałem zezwolenie na wjazd prywatnym samochodem nad Morskie Oko. Obecnie o takie zezwolenie jest bardzo trudno. TPN w 2025 roku uruchomił jednak pilotażowo bezpłatne przejazdy dla osób niepełnosprawnych oraz jednego opiekuna specjalnym, elektrycznym busem na trasie Zakopane – Morskie Oko.
Jeśli ktoś ma sprawne ręce, może dostać się nad Morskie Oko na wózku inwalidzkim dzięki sile własnych rąk lub za pomocą dostawki elektrycznej.
Morskie Oko – parking
Palenica Białczańska to polana w Tatrach Wysokich, oddalona od Zakopanego o około 20 km. Jest to miejsce, skąd najczęściej wyrusza się do Morskiego Oka. Tam także znajduje się punkt końcowy ruchu zmotoryzowanego: busów PKS, mikrobusów oraz postój góralskich fasiągów. Parking na Palenicy Białczańskiej jest duży, ale bardzo często zdarza się, że liczba miejsc dla prywatnych aut jest niewystarczająca. Aby uniknąć niepotrzebnego stresu, warto wcześniej kupić bilet parkingowy online na stronie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Ważną informacją jest fakt, że osoby niepełnosprawne za parking nic nie płacą, jednak warto zarezerwować bilet tak jak wszyscy.
Z parkingu na Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka jest około 9 km i na spacer należy zarezerwować około dwie godziny w jedną stronę. Przez całą długość trasa jest asfaltowa, biegnie nieustannie pod górę, a miejscami nachylenie od Wodogrzmotów Mickiewicza jest znaczne.
Wjazd prywatnym autem nad Morskie Oko
Pchanie wózka inwalidzkiego w tę i z powrotem przez moich przyjaciół z pewnością nie należałoby do przyjemnych, dlatego staraliśmy się o zezwolenie z TPN-u na wjazd prywatnym autem nad Morskie Oko. Takich zezwoleń w 2018 roku wydawano tylko cztery dziennie: dwa w godzinach porannych i dwa w godzinach popołudniowych. Udało nam się je zdobyć, dzięki czemu w komfortowych warunkach dotarliśmy do jednego z najpiękniejszych miejsc w Polsce. Trasę od Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka pokonaliśmy w mniej niż pół godziny. Mimo że pogoda była deszczowa, a chmury zasłaniały stoki okolicznych gór, wszyscy zachwycaliśmy się niesamowitym położeniem tego dużego zbiornika wodnego. Żałowaliśmy jedynie, że nie mieliśmy szczęścia zobaczyć całej panoramy przy słonecznej pogodzie. Plusem tej sytuacji było jednak to, że mogliśmy podziwiać piękno Tatr w ciszy i bez tłumów ludzi, co w tym miejscu jest prawdziwą rzadkością.
Czy warto wybrać się nad Morskie Oko?
Zdecydowanie tak! To miejsce ma w sobie coś absolutnie magicznego: majestat wysokich gór odbijających się w tafli jeziora, ciszę, która koi myśli, i poczucie obcowania z naturą w jej najbardziej spektakularnej odsłonie. Nawet jeśli widziało się setki zdjęć, prawdziwe spotkanie z Morskim Okiem wywołuje autentyczny zachwyt i euforię, która zostaje w pamięci na długie lata.
Chcę jednak zauważyć, że to miejsce stawia poważne bariery osobom niepełnosprawnym. Około stu metrów od parkingu przy Morskim Oku do punktu widokowego prowadzi bardzo nieprzyjazne, kamieniste podłoże, które jest wyjątkowo trudne do pokonania na wózku inwalidzkim. Dodatkowo osoby niepełnosprawne z ograniczoną mobilnością nie mają szans na wejście do Schroniska nad Morskim Okiem — strome i wysokie schody sprawiają, że pozostaje ono poza zasięgiem.
Mimo tych ograniczeń, sama możliwość znalezienia się nad brzegiem jeziora, spojrzenia na potężne szczyty i poczucia tej niezwykłej, górskiej energii sprawia, że Morskie Oko wciąż pozostaje jednym z tych miejsc, które trzeba zobaczyć przynajmniej raz w życiu. To zachwyt, wzruszenie i radość w najczystszej postaci — nawet jeśli droga do pełnej dostępności wciąż jeszcze jest bardzo odległa.
